Çarşamba, Nisan 29th, 2009 | Editör: hunter
Renkler çekildi işte simsiyah bir saraya;
Birbirine müsavi artık her şey: Gecedir.
Geldi minarelerle kuyular bir hizaya;
Ya her şey dev gibidir, yahut her şey cücedir.
Bir sular hücumudur ansızın hafızaya;
Bu, baÅŸlayan, belki de biten bir iÅŸkencedir.
Kafalar ayna gibi ÅŸimdi bir muammaya;
Bu, içinden çıkılmaz bir müthiş bilmecedir.
Korku bir kokudur ki karışmış bu havaya;
Ve sükut bir çığ gibi büyüyen düşüncedir.
Şimdi her kımıldanış usulca, sessizcedir.
Bir torba tutmuş gibi boşlukta bir el güya,
Gülen, ağlayan başlar düştü aynı torbaya;
Gece bir sebep deÄŸil, belki bir neticedir.
Cahit Sıtkı Tarancı
Kategori: Gece Åžiirleri
Son Yorumlar