Martılar hiç bu kadar benzememişti ölüme

Bu kadar aldanmamıştım kanatlarının beyazına

Demek ölümden zor gidişlerde varmış

Ve çekermiş bir yüreği eteğinden tutarak denize doğru

Demek yaslandığım güneşlerin tılsımı bu kadarmış

Demek böyle ansızın gelirmiş ölümden zor olan

Yine de gözlerinin sürmesiyle uğurla beni

Her sabah yeniden ve daha güzel doğan gözlerin

Her akşam yeniden ve daha çetin öldüren gözlerin

Yine de sevdiğin bir yanım varsa sen de kalsın

Ve hep öylece bul beni mısralarımda ararsan

Yağmurun bu deli yağışı boşuna değilmiş

Güneşin utangaç yüzünü bu kadar saklaması

Şimdi dur desen bütün martılardan silkinirim

Bütün martılar silkinir kanatlarını ölümün beyazından

Ve ben Beyazıt’ın güvercinleri gibi umarsız

Döner dururum başının üstünde şimdi dur desen

Denizi sensiz sevmenin imkânsızlığı içinde gözlerim

Gökyüzüne yüzünden uzak bakmaların tadılmazlığı

Otur şöyle yanı başıma bir bardak çay içimi

Bütün kanımı dökmek istiyorum bütün yüzünü içmek

Çünkü gidiyorum yorumsuz düşlerimi yollara dökerek

Dur desen duracağım iki kaşının arasında

İzin ver bir kere daha öpeyim ellerinden

Ölüm en kırçıl ağzıyla öpmeden dudaklarımı

Kanımda kıvılcım kalmadı ufukları yakamam

Ellerini bir kere daha sına boynunla yağmurun altında

Boynunu bulmadan ellerim yağmurlara bakamam

Kendimi asabilirim bulutlara kal desen kalırım

Martılar hiç bu kadar benzememişti ölüme

Çığlıkları bu kadar büyümemişti ölümsüz yanımda

Ve hiçbir güneş bu kadar köpürmemişti kanımda

DUR DE DURAYIM KAL DE KALAYIM GİT DERSEN ÖLÜRÜM

Bir martıya dönüşürüm kendi kendime açarım kanatlarımı

DUR DESEN DURURUM KANATLARIMIN BEYAZIYLA

Şimdi elveda şarkılarını söylemek gerek artık

Zaman ağzından bir su gibi akıp gelirken en uzun haftalar

Her anın bir ömür gibi tükenişi İstanbul’un nabzında

Şimdi elveda şarkılarını söylemek gerek artık

Ölümün suskun diliyle buluşturmak şarkıları

Sus desen susarım sus desen yine susarım iki ateş arasında

Bulutlar böyle gelip oturmazdı karşıma

Gözlerini hep benden saklardı yağmurun çocukları

Bir benim ağlamalarım yıkardı tüm evreni

Gül desen güleceğim küllerimi bırakacağım yağmura

Yanaklarımda tomurcuklanan güllere tutunacağım

Öyle çaresizim öyle yoğunum ki ellerinin gurbete çıkan yanının

Git desen gideceğim sonsuza dek iki deniz arasında

Hani bir türkümüz vardı Urfa’nın etrafı dumanlı dağlar

Söyle desen söyleyeceğim bir ceylanın kayıp balasını

Ve öyle süzüleceğim ki bir annenin bakışlarından

Gel desen geleceğim ateşin en harlısına

Gel desen geleceğim gerilerek iki mancınık arasında

Hoşça kal ardımdan ateşler yakan sevgilim

Sular nasılsa bağlanacak çocukların diliyle

Hoşça kal ve bir dansa başla kaldığın yerden

Nasılsa bu son şiirim olacak

Nasılsa susacağım bir ocağın başında ateşe düşen gözlerine

Nasılsa son sözlerimi yalnızca balıklar duyacak

Denize düşen ilk mısrayı kalbinde taşıyan balıklar

Hoşça kal ardımdan ateşler yakan sevgilim

Hoşça kal

BAHTİYAR ASLAN

 
Bana gözlerini gönderme mektuplarında can,

Mavilere alışık değilim ben.

Yıllar var ki siyah bir yalnızlık büyür şiirlerimde.

Her şeyim karadır benim, kaderim gibi.

Kaç mevsim ki, zifir bir gece uzar gider;

Hiç sabah olmaz gözlerimde…

Bana gülüşlerini gönderme mektuplarında can,

Yıllar var ki, bu kalem sevinçleri hiç yazmadı.

Gamzelerini anlatamam kırık dökük mısralarımda,

Dertle bütünledim ben kendimi söylemiştim.

Ne zaman gülmeye kalksam biraz buruksu,

Tebessümler en ufak olur dudaklarımda…

Bana sevilerini gönderme mektuplarında can ,

Sevmeyi unutmuşum kaç zamandır beceremem.

Bir sevda yorgunuyum ben ezik şarkılarda,

Işıl Işıl caddelerde gece yarısıyım.

Ne zaman mavilere sarsam kendimi kırık bir hevesle,

Geç kalmışlığım çıkar hep karşıma…

Bana gözlerini gönderme mektuplarında can,

Göndereceksen bari saçlarını gönder.

Siyahlara aşinayım ,yıllardır, söylemiştim.

Her şeyim karadır,benim ,gözlerim gibi

Siyahlardan bir dünya kurmuşum kendime

Çiçeklerim siyahtır, siyahtır şiirlerim…
 
Nihal Adsız

Bitkin düştü sevdalar, hep peşimden sürüdüm,
Filizlendi dallarda, bu yollarda yürüdüm.
Gün ışığı yüzünde, duman oldum bürüdüm,
Pencereler açıldı, bu aşkın hatırına,
Yakamozdu gözlerin, gül düşmüş satırına!

Gönlüm sevda pınarı, şelaleden yayılan,
Bir adım uzağımda, mutluluktan bayılan.
Her nağmenin ahengi, bestelenmiş sayılan,
Yanan mumlar üflendi, bu aşkın hatırına,
İçimi bin şerhâdır, gül düşmüş satırına!

Rüyaları kuşatan, bir efsunlu sanıktır,
Hasretin kor olduğu, yüz derece yanıktır.
Zihinlere döşenen, kaderime tanıktır,
Katre kadre damlıyor, bu aşkın hatırına,
Aydınlanmış ufuklar, gül düşmüş satırına!

Yosun tutan bu taşlar, ortasından yarılmış,
Sevgi yayan parfümler, tülbentlere sarılmış.
Aşk tutkunu yürekler, birbiriyle karışmış,
Sürüklenir durmadan, bu aşkın hatırına,
Asude dertlerimin, gül düşmüş satırına!

Mutluluk kartpostalı, yalnız onu seçerken,
Menekşeler kaplamış, kardelen de biçerken.
Gider sırrı sevdalar, bu diyardan göçerken,
Hışıldıyor yapraklar, bu aşkın hatırına,
Gözyaşları düşerken, gül düşmüş satırına!

Yüreğimden süzülen, birçok hasret katlıdır,
O ruhumun dildârı, baldan daha tatlıdır.
Ömrün biten şu demi, en son gelen atlıdır,
Deryalar koyundayım, bu aşkın hatırına,
Son hicranı yazarken, gül düşmüş satırına!
Hakan KURTARAN

Ey aşk
Sen ne güzel şeymişsin
Yakalayınca bir defa
Nasıl da sarıp sarmalıyor muşsun

Ey ruhum
Aşka ne kadar da açmışsın
Nasıl da özlemişsin
Gülümsemeyi mutluluğu

Ey beni benden alan
Dünyanın en tatlı aşkı
Ruhumun aynası
Gönül limanım
Hayatımın en güzel hediyesi
Nerdeydin bu zamana kadar

Şimdi en güzel şarkılarda hep sen
Şimdi en güzel hayaller seninle
Şimdi her şey seninle
Senin varlığınla güzel…

Gelip tutuverdin en zor anımda
Gelip sarıverdin en mutsuz olduğum anda
Yorulmuştum hüzünlerden
Yorulmuştum sevgisizlikten…
Ve sen çıkıverdin aniden
Bir sihirli büyü gibi
Dokunuverdin değneğe
Ve başlayıverdi güzel bir aşk masalı
Ve sonsuza kadar sürecek bir aşk filmi

Yaşadığım hüzünlerin yerine
Mutlulukları ekliyor tek tek siliyorum
Yüzüme düşen hüznü çiziyorum
Ve yerine kocaman bir gülümseme koyuyorum…
Artık umutlarım ve hayallerim daha büyük
Seninle yalnız seninle var hepsi

Meleğimsin benim
Hayatımın her anını mutluluğa dönüştürdün
Bu bir mucize…
Ve o mucize sensin sevdiğim…

Mucizem
Ruhum ruhunda…
Seni seviyorum….

 
Ebru Ertaş

gitmelere takılı kaldıysa yürek
yorgan altı ağlar o mutlu gözler…

yeltenip de konuşmuyorsa dudaklar
boğaza takılı kalmıştır sözcükler…

gölgen izlemiyorsa peşin sıra adımlarını
gömülüyorumdur derin bir kuyuya…

yüreğin yüreğime vurulsun, seviyorum
ellerin ellerimi tutsun, düşüyorum
gözlerin gözlerime baksın, göremiyorum
umutların umutlarımın üzerini örtsün, üşüyorum
hayallerin hayallerimi sarsın, bitiyorum
her cümlemde çoğalarak biraz daha sana, ölüyorum….

Silgisi yoktur bunun silemesin yüreğinden
Seviyorsan eğer düşürmesin dilinden
Ak düşse de saçlarına, koşarsın peşinden
Kalbe kilit vurulmaz, sil silebilirsen.

Tarifi olmaz, aşk ölümüne bir tutkudur
Zaman, zaman alevlenir, itfaiyesi yoktur
Kavuşamasa hasret selinde boğulur
Kalbe kilit vurulmaz, sevenler nasıl unutulur.

Zengin fakir aramasın sevdinse güzel olur
Hafızanda, her zaman düşlerinde olur
Efsaneleşmiş fer hatla şirin nasıl unutulur?
Kalbe kilit vurulmaz, sevenler nasıl unutulur.

Şair cemil, zerreciklerden yazdı bir damla
Düşüncesiz sevgi sokar insanı zora
Ömür geçer hasret hüsranla
Kalbe kilit vurulmaz, tüm sevenler mutlu ola…

CEMİL KOÇ

Bu akşam hayalin canlandı gözlerimde
Işık oluyorsun bana karanlık gecelerimde
Yıllanmış şarap gibi yanıyorsun içimde
Bu akşam seni ölesiye özledim
Bu akşam seni görmek istiyor gözlerim
Sıcak ellerini tutmak istiyor ellerim
Sevginle dolup taşmak istiyor kalbim
Bu akşam seni ölesiye özledim
Bu akşams eni görmek istiyor gözlerim
Bu akşam seni senden son defa istiyorum
Dayanacak gücüm kalmadı bekliyorum
Ellerim semada dualar ediyorum
Bu akşam seni ölesiye özledim
Bu kalbim sana tapmak istiyor sevgilim