Her soluk gün belki sıkıcı
Her yağmur belki hüzün
Her damla belki acı
Ama her yağmur ruhumun tek ilacı
Her gece belki korku
Her kara bulut belki nefret
Her sis belki kin
Ama her karanlık ruhumun tek umudu
Her güneş belki neşe
Her dalga belki sakin
Her ilkbahar belki güzel
Ama sen ruhumun sonbaharısın!
deniz bozkurt

Ben sevemem seni
benim sevgimde yalancı gözler erir
sonbahar yağmurunda tutuşur aşklarım
senin, mutluluÄŸun boy atar o yaÄŸmurda
beyaz yalanların ışığında.
Benim dağlarımda ölüm çiçekleri açar
pişmanlık rüzğarları eser vakitli vakitsiz
sen saçlarını savurur
ihtiras fidelersin o daÄŸlarda
o dağlarda maniler yazarsın
solan ömrüme
Ben sevemem seni
benim gecelerim sert ve soÄŸuk olur
düşlerimde tebessümlerim ölür,
yüreğim kurşun kadar ağır
uzak dur!
sarılırsan senide vurur,
senin yüreğinde masum bir çoçuk uyur.
intikam vadilerinden [...]

Senden uzak geçen hergün içimi acıtır
Gönlümde aşkının izleri var
Seni görünce güneş doğar güller açılır
Sensiz yaşamakmı canım tahammülmü var
Ben seni yokluğunda sevdim varlığın ödüldür bana
İstemem dünya servetin senle olmak yeter bana
Ne baharda açan çiçek ne yaz günümde doğan güneş
Ne sonbaharda yağan yağmur nede kıştır sana bir eş
Dört mevsimimsin benim
AÅŸkta bahar kokar tenin
Ben seni yokluÄŸunda sevdim
Hayat verensin…
YokluÄŸun [...]

Sanma ki bir daha yeÅŸerir
Kuruyan sevgi tomurcukları
Baharda filizlenen dal gibi
Ömrün sonbaharında .
Geldi de geçti artık
Bahar zamanı
Yanmış kavrulmuş
Tomurcukları incecik dallarında.
Direnecek ne gücüm kaldı
Ne ömrüm .
Kaderi deÄŸiÅŸtirmekse
Muradın
DeÄŸil elbet bu elimde
Kader bu böyle akıyor
Ä°stesem de istemesem de.
Samanlık seyran olur
Derler ya .
İki gönül bir olunca
Hayallerimi süsledi bu
Ömrüm boyunca.
Ama ne gönüllerimiz bir
Ne samanlıklar seyran oldu
Aşkın üstüne benlik doğunca.
Sanırdım düzelir bütün [...]

Bilmem ki hâtıralar,
Ne istersiniz benden,
Gelir gelmez sonbahar?
Bu kanad çırpış neden?
Cama vuracak ne var
Ey eski hâtıralar
Sanmayın güller açar,
Bülbül değildir öten;
Bu rüzgâr başka rüzgâr.
Ne istersiniz benden,
Bilmem ki hâtıralar,
Gelir gelmez sonbahar?
Cahit Sıtkı Tarancı

alnın balkon demirinde miladını çekiyorsun,
elinde karıncalanan insan sesleri…
biri yaşıyor sen onu bazen kendin sanıyorsun.
kömür olmuş elmasların terzisi
rabbinden kıyı biçerken varışı kalmayanlara,
çocukluk’u anlam boyu susan bir arla onarmış
gidiyorlar birileri ondurmaz bir tazelikle;
ilkbaharda yaprakların ucuna doğru,
sonbaharda yapraklardan kuşlara geçiyorlar.
çember çevirmekten taş kesilmiş koydukları
nöbetçilerse başında, ölçerlerken:
ilkelliğin (mi) doğurur(muş) doğanın belleğini?
hastane önleri kaynar delikanlı kırmızısı,
alnın balkon demirinde bütün göllerin [...]

Sonbahar gelmeden yapraklar solmasın diye
Yağmadan yağmur ıslanmasın toprak diye
Yalnızlığa yakılan serenatlar son bulmasın diye
Ecelim olmadan dön …
Bir damla gözyaşım ziyan olmasın diye
Kalbimdeki sızı hançer yarası olmasın diye
Döndüğünde yerimde bulabilesin diye
Gece ÅŸafaÄŸa ermeden dön …
Zemheride güller açabilsin diye
Öldüğüm gün güneş doğabilsin diye
Ömrümce ağlayan gönlüm huzur bulsun diye
Sona gelmeden dön …
Hasret rüzgarları esmesin gönlümde diye
Ağlarken göz pınarlarım [...]