Biliyormusun…
Güneş Perisi…
Eğer rüyaysa bu……
Beni hiç uyandırma…..
Şafak sökmesin…
Güneş doğmasın…..
Anlıyormusun beni…
Güneş Perisi….
Bilal Geniş

Güneş Ve Gül
Bıraktığın kırmızı bir gül
Güneş’le güldüğümüz o günden
Solmadan hep duran bir hatıra;
Senin kokundur,
Adın,
Saklanır durur bir gönülden.
Sen;
Güneş’le her seferinde gülerken,
Koparılan dalları arasında her bir gülün;
Kızıl aleviyle yanarsın.
Güneş’le gülen dudak uçlarında
Beni sevdiğini neden saklar durursun?
.
Sevgilim sen Güneş mi toplamaktasın? ..
Güneş’le gül,
Dudaklarınla ver ki Güneş’i bana,
Dokunduğum,
O hoyratça sevişen,
Apak bedeninde,
Bıraktığım her damlam;
Vişne renginde Güneş’in suyuyla mayalansın,
Ve derinlerine,
Halka halka [...]

Parladı Şenol Güneş
Hilâlim dalgalanır
Daima direklerde
Huzur saygı ve sevgi
Yaşayan bileklerde
Parladı Şenol Güneş
Yurtta doğdurdu güneş
Sanki güneş tutuldu
Ay -Yıldızın önünde
Rüzgâr esiyor daim
Millî Takım yönünde
Parladı Şenol Güneş
Yurtta doğdurdu güneş
Kendimize güveni
Sahalarda sağladık
Bırakmadık hiç mahcup
Yürekleri dağladık
Parladı Şenol Güneş
Yurtta doğdurdu güneş
Asla tesadüf değil
Yükselen bir grafik
Hainler ve düşmanlar
Karşımızda olur tik
Parladı Şenol Güneş
Yurtta doğdurdu güneş
O çok eleştirilen
Başlarda Şenol Güneş
Zeytin dalı uzattı
Milletine oldu eş
Parladı Şenol [...]

Güneş Doğuyor
Biraz önce karanlıktı,
Bak şimdi güneş doğuyor.
Güneş doğmadan önce,
Tamamen karanlık çöker.
Bu, aydınlığın müjdesi.
Güneş; buzları eriten,
Soğuğa meydan okuyan,
Donukluğu bitiren,
En iyi dost, en iyi sırdaş..
Dünyada güneş batmıyor,
Memleketleri geziyor,
Her canlıya hayat veriyor…
Buzu, soğuğu kimse sevmez,
Soğuk, fırtına dost bilmez…
Güneşin karşısında hepsi pes eder,
Evet güneş doğuyor, her şey ısınıyor…
Bir kuraldır bu;
“Her zorluktan sonra, kolaylık,
Her karanlıktan sonra aydınlık”…
Güneşi mahkum edebilir misin?
Güneşe [...]

Güneşler Üstüne Doğar
Güneş vardır doğar,
Güneş vardır batar,
Öyle bir güneş ki,
Güneşler üstüne doğar.
Bilal Özcan

Gecemde gündüzümde
Ben seni çok sevdim be güzelim
Güneşim ışığım sendin
Rotasız gemi misali
Savruldum ordan oraya
Sonbaharda dökülen yapraklar gibi
Aşkımın baharında
Bu deli gibi seven
Sana mahkum yüreği
Hazana döndürdün
Sonbaharım oldun
Gönlüm sen hüzünlenme
Aşk kaldı başka baharlara
Yağmurlar yağsada hoş yağmasada

Ölümün nefesi ensemde
Heryerde bazen
Arasında ince bir çizgi var
Yaşamla.
Aşk ölümün sevgilisi
Kanatır kalbi
İncecikten inceye
Sızlatır derinlerden
Son nefes verildiğinde
Bitecek sanan acılar
Dahada artar
Zamanın cenderisinde
Yürekelrimizi çekiyoruz
En yükseklere
Ve sonra yuvarlanıp,
Yeniden başlıyoruz
Aynı işe
Ne var dertlenecek
Aşk zehir olsada yüreklere
Panzehiride kendi içinde
Değil mi ki?
Her şey geçer
Zamanın ne getireceği
Nerden bilinebilir ki
Var ve yok olacağız
Tek yalın gerçek
Yaşamak
Herşeye rağmenlere rağmen
Yaşamak
Savaşmak
Kimsesizliklerle ve yenilgilerle,
Yeniden yaratmak
Kendini
Yaralarını saracak
Dostlar bulmak
Hiç olmazsa
Güneşe bırakmak kendini
Isıtır [...]