Afif bir ışık altında
Hayat yoluna devam ediyor
Kısa, derin ve tutkulu
Bazen dikkatsiz bazen duygusal
Ve hemen ilerde gece
Zarif bir gece
Her şeyi unutturuyor kötülüğü bile
Her şeyi siliyor utancı bile
Sair bile diyor ki :
“İşte simdi ruhum istirahat içinde
Sessizlik, sakinlik, saflık
Karanlık içinde kaybolan kötülük
Kapanan gözlerde uyanan düşler”
Gece yeni bir umudun heyecanı
Doğacak olan çocukların
Hayatin en derin yaşandığı vakit
Çünkü gece
Düşler, hayaller, şiirler, [...]

kör camında evlerin
akislenir bir yıldız
geceye duygu katar
bulutlar arasından
sızan ışıklarıyla
ıslak sokaklar serin
saf saf gezer birkaç kız
gençlik alevi yanar
yüreklerinde şamdan
parlar aşıklarıyla
gece sessiz ve derin
benim hasretim ıssız
içimde bir ateş var
geçmiş zamandan kalan
gönül kırıklarıyla
damlalar bu gecenin
farklı ahengi yalnız
şair hisleri okşar
seyredilirken camdan
bütün varlıklarıyla
İbrahim Yüksel

Dışarda fırtına var
Yüreğimde bir top kar
Sen yoksun bulut saçlım
Geceler neye yarar
Kumruların sesinde
Dinliyorum ahımı
Neyleyim gönül sevdi
Çekerim günahımı
Tuz ekmek hakkımız var
Düşürme dara beni
Kulaklarım sesinde
Her gece ara beni
Umutla yumak yumak
Çözüyor örüyorum
Yapraklarda çiçekte
Hep seni görüyorum
Geceler nasıl uzun
Saatleri saymak zor
Ufuk kızıl kan oldu
Gene akşam oluyor
Durağım meyhaneler
Ömrümü yoluyorum
Götürdüğüm mazimi
Kadehte buluyorum
Dışarda fırtına var
Yüreğimde bir top kar
Kollarımda sen yoksun
Geceler neye yarar
Hasan Turan

soğuk bir gece ve aya yaslanmış aydınlık
sokaklarda yağmurdan kaçan düşlerin ayak izleri
ve bir batan aya inat puslu sokak ışıkları
kimine göre zaman kimine göre kalan ömrün parıltıları
ıssız kaldırımlar,
kaygan ve lanet bir soğukla öpüşen
sarı saçlı sokak kadınları.
kocaman, uykusuz gözleri,
berbat bir renkle bezenmiş tırnakları
ince uzun topuklarıyla çarpık bacaklı gecenin mumya suratlı zavallıları.
Her köşe başı bir hayat
her hayatta bir [...]

ne severdi adamın biri
senli geceleri…
asi, iskankar şimdi…
yataklara düşman.
ne severdi adamın biri
bu geceleri…
karanlık, yalnızlık,
dört duvar şimdi.
Orhan İnciroğlu

Ah, sen ey, ölüm kadar sonsuz olan
Ve dar bir tabut gibi rahat uyku !
Islak geceyi örtün kalbim, uyu !
Artık uykuyla tek başına kalan
Ruhum gemiler uğramaz bir liman
Bir tanrı gibi her tarafta korku;
İşliyor bütün saatler kurmadan,
Dışarda yağmur yağıyor durmadan,
Görmüyor pencereler sonsuzluğu.
Beni dibine çıkar mısın kuyu !
Bitti gücüne güvendiğim zaman,
Gökler yakın bir ayrılıkla dolu;
Aynasında yüzüm dalgalanan su,
Nağmesine [...]

Kandilli yüzerken uykularda
Mehtabı sürükledik sularda.
Bir yoldu parıldayan, gümüşten,
Gitlik… Bahs açmadık dönüşten,
Hülyâ tepeler, hayâl ağaçlar…
Durgun suda dinlenen yamaçlar…
Mevsim sonu Öyle bir zaman ki
Gâip bir mûsikiydi sanki.
Gitmiş kaybolmuşuz uzakta,
Rü’yâ sona ermeden şafakta…
Yahya Kemal Beyatlı