Sırça bir köşke mahkum acılarım
Döndüğüm her aynada yüzüne baktığım
ve Taşlı yollardan geçirdiğim kervanlarım,
Zifir karanlığına gömüp gecenin
Bir taş katılığına sığdırdığım anılarım,
Ve kara bulutlara gizli umutlarımdır
AÄŸlayamadıklarım…
Åžimdilerde
Cam kırılganlığında düşlerim,
Yere düşseler
Yada Azıcık titrese ellerim
Kırılacaklar.
Ãœstelik..
Kaybolmaya yüz tuttu tüm geçmiÅŸim…
Sıkı tut ellerimi
Hatta Öyle bir yapış ki
Kıskansın tüm sülükler.
Ve Dağılacağım
Ellerimden kayarsan eÄŸer..
Üstelik gözyaşı kırığı olacak her yer
Gözlerimden,
Sırça köşkler yağarken…
Gidip gelen saatin sarkacına saklandım,
Bıraktım sanma yazmayı
Bırakmadım…
Lâkin ağlamaktan,
Kırıldı cam kapaklarım…
Erkut DurmuÅŸ
Pazartesi, 22. Aralık 2008
Merhabalar.
Şiirimi yayınlamışsınız onur duydum.Lakin keşek kırpmasaydınız.Orjinal haliyle yayınlasaydınız.
Düzeltirseniz sevinirim.
Hürmetle..
Sıkı tut ellerimi
Hatta Öyle bir yapış ki
Kıskansın tüm sülükler.
Ve Dağılacağım
Ellerimden kayarsan eÄŸer..
Üstelik gözyaşı kırığı olacak her yer
Gözlerimden,
Sırça köşkler yaÄŸarken…
Pazartesi, 22. Aralık 2008
umarım istediginiz gibi düzeltme olmustur. Bizde yayınladıgımız ÅŸiirlerin ÅŸairlerine haksızlık etmemek icin kimin yazdıgını belirtiyoruz fakat ÅŸiiri buldugumuzda bu haldeydi . Sizin bu ÅŸiiri sitemizde bulup ÅŸiirinizi düzeltmemiz icin yardımlarınızdan ve yayınlamamıza verdiginiz izinden dolayı TeÅŸekkür ederiz… Dilerseniz baÅŸka siilerinizi de bize gönderiniz . Åžiirlerinizi yayınlayıp okurlarımıza okutmaktan mutluluk duyacagız.. BaÅŸarılar dileklerimizle
Pazartesi, 22. Aralık 2008
Çok teşekkür ederim ilginize.
Hürmetle.