özlem düşer dillere gecelerde
yıldızlar sayılır dolunayda
ıslanır ayaklarının dibi
kızaran gözlerden düşen damlalarla
susmaz gece ağlar, sızlar
yalnızlık portresi çizer karanlıklara
ayırt edilemeyen sesler çınlar kulaklarda
birikinti ayaklarının dibi
saatler ilerlemez sabaha ıslak ıslak
yoksa birer gün mü?
yoksa avuntu mu saat?
gitmedin mi tozlu raflarından ayaza
masadan
duvardan
çerçeveden
kilometreler besliyor sevgimi
yokluğunun baharında
ve ağlıyor gece ıslanmışlığın gölgesinde
bekliyor sabahın ışıklarını şevkle, umutla.
Coşkun DOĞAN

Son Yorumlar